श्री स्वामी समर्थ योग व गहन आध्यात्मिक मार्गदर्शन SEO

श्री स्वामी समर्थ योग व गहन आध्यात्मिक मार्गदर्शन

 स्वामी साधक सदस्यता घेऊन "दत्तप्रबोधिनीकर" व्हा...!

ब्रम्ह अंतःकरण कसे बनते ? अनुकरणशील स्वतंत्र सद् मार्ग...!
घरातील देवघर व देव पंचायतन आधिष्ठान - २
नवनाथ ग्रंथ ( Navnath Bhaktisar ) पारायण कसे करावे ? ब्रम्हाण्डीय सामर्थ्य विश्लेषण...!
आत्मरत्न ( Soul Gem ) म्हणजे काय ? माणुस का भरकटतो ?
श्री गोरक्ष किमयागिरी प्रवाह नाथामृत सिद्धग्रंथ व कार्यसिद्धी...!
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
LIVE सुरु असलेले वाचन
चालु आठवड्यातील वाचलेली निवडक लिखाणे
चालु महिन्यातील वाचलेली निवडक लिखाणे

कुलदैवत उत्पत्ती व योग्य जागर पार्श्वभूमी - १


शिवतत्वाच्या अनुशंघाने योग्य कुलदैवत कुळाचार ( सगुण व निर्गुण ) कशा पद्धतीने ; कोणाच्याही मदतीशिवाय पुर्णत्वाला कसे पोहोचवता येईल; याहेतुने दत्तप्रबोधिनी सेवा ट्रस्ट माध्यमातून कुलदैवत साधना व साध्य अतिदुर्लभ माहिती देत आहोत. 


शिवतत्वाच्या अनुशंघाने योग्य कुलदैवत कुळाचार ( सगुण व निर्गुण ) कशा पद्धतीने ; कोणाच्याही मदतीशिवाय पुर्णत्वाला कसे पोहोचवता येईल; याहेतुने दत्तप्रबोधिनी सेवा ट्रस्ट माध्यमातून कुलदैवत साधना व साध्य अतिदुर्लभ माहिती देत आहोत.

कुलदैवत म्हणजे काय ?

संबंधित कुळातील ' मुळ पुरुष ' ( पुर्वजांपैकी ) सिद्धावस्थेद्वारा कुळात सर्वाभुत होणाऱ्या दैव आराधनेला परंपरागत घराणेशाही पद्धतीने ( गुरु - शिष्य परंपरा नाही ) कौटुंबिक कल्याणपुर्तीहेतु कुळपिंड अर्पण केलेल्या त्या मुळ पुरुष आधिष्ठित देवतेला कुळ वचनपुर्ती स्वगृही स्थापिले म्हणजे कुलदैवत...!

आपल्या घराण्यातील वंशावलीत मागील ३३ पिढ्या ज्यावेळी वरील तत्वाप्रमाणे धर्माचरण करतात तेव्हा त्या कुळदैवतेचा त्या कुळातील मुळ पुरुष उपरान्त ; त्या कुळाशी कुळपिंड, घराची वास्तु, पितरं व देहिक प्रकृतीशी प्रत्यक्ष सुक्ष्म संबंध प्रस्थापित होतो. हा ऋणानुबंधात्मक भाव पिढिजात जसाचा तसा जपल्यास घरातील सुख समृद्धी टिकुन राहातेच बरोबरच वृद्धींगतही होते. दत्तप्रबोधिनी तत्वाच्या माध्यमातून आपल्या घराण्यातील कुळदैवत योग्य प्रकारे साधनावलीत कशाप्रकारे सामावुन घेतले जाते यावर साधकांना पुर्वापारच मार्गदर्शन केले जाते.

ज्याक्षणी कोणताही संसारिक जीव मानसिक, शारिरीक, सामाजिक, आर्थिक व आध्यात्मिक कायाकल्पकतेकडे प्रस्थान करतो ; त्यावेळेस त्याला कुलदेवतेच्या आज्ञेची नितांत गरज असते अन्यथा मृगजळवादी भुमिका स्वतः भोवतीच गिरक्या मारते. कुलदैवतेकडुन प्रत्यक्ष आज्ञा येणं वेगळं व कुलदैवतेकडे कौल लावणं वेगळं... यात आकाश पाताळाचं अंतर आहे हे अधी समजुन घेतलं पाहीजे.

कुलदैवतेची उत्पत्ती कशी झाली ?

आज तुम्ही जेवढी कुलदैवते नावरुपाने ओळखता त्यात खंडोबा, धुळोबा, वेतोबा, नागोबा व ज्योतिबा ईत्यादी देवतांच्या नामाअंती " बा " चा उच्चार केला जातो कारण ही सर्व रुपे भगवान शिवाच्या श्री काळभैरवनाथाची प्रांतिय रुपे आहेत. ज्या ज्या प्रांतात देवाच्या भक्तांनी देवाला मोठ्या आवेशाने व भक्तीभावाने हाक मारली ; देव श्री काळभैरवनाथ त्या भक्ता स्वगृही जाऊन स्थिर झाला व काळांतराने त्या नाथयोग्यांच्या निर्वाणाने ते क्षेत्र "श्री क्षेत्र" म्हणुन उदयाला येऊ लागले. 


शिवतत्वाच्या अनुशंघाने योग्य कुलदैवत कुळाचार ( सगुण व निर्गुण ) कशा पद्धतीने ; कोणाच्याही मदतीशिवाय पुर्णत्वाला कसे पोहोचवता येईल; याहेतुने दत्तप्रबोधिनी सेवा ट्रस्ट माध्यमातून कुलदैवत साधना व साध्य अतिदुर्लभ माहिती देत आहोत.

आज आपण ज्या कुलदेवतेला जातो अथवा मानतो ; ती सर्वे " श्री क्षेत्र " म्हणुन प्रथम वरील प्रमाणे उदयाला आली. दिर्घकाळानुरुप दिशा, देश व काळ गणनेप्रमाणे त्या त्या प्रांतिय कुळनिदेशक स्तरावर श्री कुलदेवत म्हणुन लोककल्याणास्तव प्रसिद्ध झाली.

कुलदैवत क्षेत्रिय वलानात येणाऱ्या घराण्यांचे सर्वस्व आत्मानुचरण त्या घराण्यातील मुळ पुरुषांच्या अभिवचनावर ते दैवत चालवते. योग्य पद्धतीने सत्वाचरण केल्यास चैतन्य अनुभवता येते तर दुष्कर्म केल्यास चाबकाचे फटकेही बसतात. आमच्या पाहाण्यात तर अशावेळी कुलदैवतेचे त्या घराण्यासाठी दरवाजेही बंद झालेले पाहीले आहेत. म्हणुन नीट वागा अजुन काय सांगू.

कुळवाद - घराणेशाही - निष्णात पिढ्या ही सांगड व्यवस्थित असेल तर कुलदैवतेकडुन आध्यात्मिक मार्गक्रमणाचे द्वार उघडले जातात. अशा आध्यात्मिक मार्गावर प्रस्थान करण्यासाठी सद्गुरुचरणकृपेची नितांत आवश्यकता असते. एकदा की सद्गुरु महाराजांनी आपली आत्मिक जबाबदारी स्वीकारली ; मग कुलदैवतेच्या सगुण व व्यक्तीविषयक आराधनेची गरज राहात नाही. 

सर्व कुलदैवते भगवान शिवाचेच स्वयंभु अवतार असतात जे सतत भ्रमंतीवलनपालक आहेत. फक्त आज झालेल्या घाणेरड्या बाजारीकरणाने आपल्याला कदाचित श्री कुलदैवत जाज्वल्य कळत नसवं ही शोकांतिका आहे. जर ईष्ट कुलदैवत साधक अपेक्षित सद्गुरु अनुग्रहीत आत्मावलोकन करण्यात सक्षमता दाखवत असेल तर त्याचे कुलदैवत त्याचा शोध घेत त्याच्यापर्यंत अवश्य त्याच्या घरात पोहोचल्याशिवाय राहाणार नाही ( जरीही कुलदेवत हरवलेले असले तरी )...हा माझा स्वतःचा अनुभव आहे. 

ह्या पोस्टशी संबंधित माहिती लिंक खालीलप्रमाणे...


घरातील देवारा ( Pooja Room) व उंबरठ्याचे आध्यात्मिक महत्त्व

दत्ततत्व ( साध्य ) व हठयोग ( साधन ) म्हणजे दत्तप्रबोधिनी आचरण ( समाधि )

वास्तु भुमी शिलान्यास - Real unknown secrets explained

सर्व स्वामींशिवभक्तांसाठी अद्वितीय शिवसाधना पद्धती...!!!


भगवती काली साधना कलियुगी माहात्म्य व आत्मविद्या गहनता


संपर्क : श्री. कुलदीप निकम
भ्रमणध्वनी : 9619011227

GET FRESH CONTENT DELIVERED BY EMAIL:


FOR JOINING WITH US VISIT: दत्तप्रबोधिनी सभासदत्व माहीती

दत्तप्रबोधिनी साधक मानसिकता भाग - १


ज्ञानेंद्रियांच्या ताब्यात मन गेल्यावर तन ज्ञानेंद्रियांची ईच्छा पुर्तीसाठी कार्य करते . मग ते कार्य चांगले असेल तर जनकौतुक होते व वाईट असल्यास जन निंदा . पण ज्ञानेंद्रियाना केवळ त्यांची भोग लालसा पुर्ण करणे हेच ध्येय असल्याने ज्ञानेंद्रियांचे मनाने ऐकणे हे पापास कारक ठरते . भोग पुण्य निर्माण करीत नाहीत . भोगामुळे पाप आणि पापामुळे आत्म्यावरील मायेचे व अज्ञानाचे आवरण अधिक घट्ट होते . आणि तसा तसा आत्मा जीवापासुन दुरावत जातो . पुन्हा जन्म मरण चक्रात फिरण्यास बाध्य होतो. म्हणून मनाने ज्ञानेंद्रियांचे कधीच दास बनु नये . दास बनावे सदविचारांचे - नामाचे . मग मन बाहेर न भटकता आंतर्मुख होवुन एकाजागी बसुन रहातं. मन स्थिर झाले कि मग आत्म्याला पुर्व दत्त अनुग्रह स्थिती प्राप्त करुन देणे सुलभ होते .

मन विचार रहीत होणे हे मनुष्य आध्यात्मिक होत असल्याचे सुलक्षण आहे . ज्याचे मन सल्ले देत असेल त्याने स्वत: चा लवकरच बॅंड वाजणार असे समजावे 


सुर नर ऋषी मुनि सब फंसे त्रिस्ता जगमोह | मोह रुप संसार है ,गिरे मोह निधि  जोह || 

देव ,मनुष्य ,ऋषि, मुनी सर्वच मृगजळाच्या तृष्णेने व्याकुळ झाले आहेत . पण मृगजळ आजपर्यत कुणालाच मिळाले नाही . परिणामी सर्वच अतृप्त आहेत . हे जग असंच मोहात आपल्याला फसविते . सर्वच लोक ह्या मोहरुपी समुद्रात वारंवार बुचकळ्या मारत आहेत . ह्या सगळ्या क्रियाकलापामुळे ईश्वराचे नामस्मरण करण्याचे राहुन जाते . 

उपदेश म्हणजे काय ?


मन विचार रहीत होणे हे मनुष्य आध्यात्मिक होत असल्याचे सुलक्षण आहे . ज्याचे मन सल्ले देत असेल त्याने स्वत: चा लवकरच बॅंड वाजणार असे समजावे

उप म्हणजे जवळ आणि देश म्हणजे जागा . उपदेश म्हणजे जवळ बसण्याची जागा असा शब्दशः अर्थ आहे . भावार्थाने दुर अंतरावर असलेली वस्तु दुर नसुन ती कशी जवळ आहे हे उमगुन देणे असा अर्थ आहे .उपदेश हा अधिकारी करुन देउ शकतो. परमात्मा आत्म्यापासुन  दुर आहे व त्याचेपासुन भिन्न आहे असे साधकाचे अज्ञान असते. तो परमात्मा  त्याचेजवळ आणि त्याचेपासुन कसा अभिन्न आहे याबाबत गुरुंचे मार्गदर्शन म्हणजे उपदेश होय . 

जो साधक आत्म्याच्या सत्य स्वरुपापासुन दुर सरकतो . त्यावर आनंद आणि दु: ख यांचा मारा सतत त्याचेवर होत असतो . अशा परिस्थिती पासुन साधकाचे  रक्षण करुन त्याला त्याच्या आत्म स्वरुपात स्थापित करणे हे गुरुचे कार्य उपदेशातच मोडते 

विकल्प हे मनाचे खेळ आहेत . मनाला बाहेर भटकण्याची आणि त्यात गुंतण्याची व्याधी जन्म जन्मांपासुन जडलेली आहे . नामा आधारे मन अंतर्मुख करुन आत्म्याच्या खुंट्याला बांधुन टाकले कि त्याने कितीही आदळापट केली तरी त्याकडे साक्षीभावाने पहावे . म्हणजे मन विचारहीन होते . मनाची विचार रहित अवस्था हीच मी कोण आहे ? याच्या शोधास कारण होते . एकदा का मी आणि तो एकच आहे याचे ज्ञान झाले कि माया पण अज्ञानाच्या लयाने पळ काढते . मोक्षास कारण बनते . ईतराने अनुभवलेला आत्ममार्ग आपल्याला वाचुन उपयोग नाही . कारण प्रत्येकाला तो स्वतंत्रपणे चालुनच पार करावा लागतो . 

स्व देहातुन देहापलिकडे जाण्यासाठी दुस- याचे ज्ञान चक्षु वापरता येत नाही . आपले आंतरिक ज्ञान चक्षु वापरावे लागतात  गुरु आणि ईश्वर मोक्ष देत नाही . मोक्षाचा मार्ग दाखवितात . आपल्याला त्या मार्गाचा अवलंब करावा लागतो . हीच सुळावरची कसरत आहे 

आपल्याला आत्म्याचे ज्ञान होत नाही तोवर जन्म मरण , आनंद दु: ख , माया ह्याची बंधने असतात . 

ज्या माणसाने देहांतर्गत व बाह्य ईंद्रियांवर ताबा मिळविला व मनाची स्थिरता व समतोल साध्य केला त्याला सर्वव्यापी आत्म्याचा अनुभव येतो . तो एकांतवास करतो . त्याचे मन एकाग्र असते . त्याचे मनातील विकार नष्ट होतात . तो उपाध्याच कर्म करतात व आत्मा निष्क्रिय आहे या स्थितीला समजतो व निष्क्रिय होतो . निर्गुण होतो . सतत परमानंदात रहातो.

सध्या आपली स्थिती अशी आहे कि आपण जागेपणी अथवा स्वप्नात जे स्वत: ला मी असं समजतो तो आत्मा आहे . पण तो  प्रत्यक्षात आत्मा नसतो . तर ती शरीराला चिकटलेली उपाधी आहे . जीला आपण अज्ञानामुळे आत्मा म्हणण्याची चुक करतो . आपण एकदा का दोरीला साप म्हटले कि ती दोरी खरोखरच साप बनतो . मग आपण त्याला घाबरतो . मग तो साप आपल्याला चावतो . आपण खरोखरच मरतो . साप खरा नाही . पण त्याचं खोटेपण आपण ओळखलं नाही . म्हणून आपण मेलो हा गोंधळ दुर होणं हेच आत्मज्ञान आहे.

गर्दभासमोर गाजर टांगते ठेवून मालक त्याला सतत कामाला लावतो त्याचप्रमाणे आपली सुखाची संकल्पना सतत बदलत राहून आपण निरंतर सुखाच्या मागे धावत असतो. सुखाच्या आपल्या या व्याख्येतच अशाश्वतता भरलेली आहे.

दुःखच नसेल तर सुख म्हणजे काय हे नक्की ठरवायला माझ्याकडे काही उपाय रहात नाही. जिवंत राहण्यास दरक्षणी श्वास घेणे जरुरी आहे या कायमच्या बंधनाबद्दल कोण दुःख करतो?! श्वास घेतल्यावाचून जगायला हवे ही इच्छा प्रबळ नाही म्हणून निरंतर श्वास घेण्याचे जे कष्ट होतात त्याचे कधीच दुःख होत नाही ! अध्यात्म वाचुन करता येत नाही . अध्यात्म जगता आलं तर काही मिळेल अन्यथा सगळं अनाठायी आहे पण अध्यात्म जगताना होणारे हाल उपाध्याना पचविणे जड जाते. प्रश्न उपाध्याना पडतात कि बुद्धीला हे ओळखणे अत्यंत अवघड असते . कधी कधी अनुभवी वरिष्ठ साधकही ते ओळखण्यात गल्लत करतो . अशावेळी फक्त साधना करावी. हे वळण धोकादायक आहे . वाहन हळु चालवा.


निस्पृहो ना धिकारी स्यान्नाकामी मंडनप्रिय: | ना विदग्ध: प्रियं ब्रूयात सप्ष्टवक्ता न वंचक: || 

ज्याला कशात रस नाही असा अलिप्त मनुष्य एखाद्या विषयावर अधिकारवाणीने बोलु शकत नाही . म्हणजे त्याकडे त्याविषयी सखोल ज्ञान नसेल. ज्याला सौदर्य रसिकता नसेल तो साजशृंगाराकडे लक्ष देणार नाही . मुर्ख व्यक्ती मधुर बोलु शकत नाही . कोल्ह्यागत चतुर व्यक्ती आपल्या फायद्यासाठीच गोड बोलते . पण आपले मत स्पष्टपणे मांडणारा कटु बोलत जरी असला तरी तो धुर्त नक्कीच नसतो . म्हणून व्यक्तीने स्पष्टवक्ता बनावे . 

मोक्षाची ईच्छा बाळगणा- यानी मनातील कचरा बाहेर फेकावा . त्याचे विश्लेषण करीत बसु नये . जी तत्वे आत्म्याला झाकुन टाकतात त्यांचा त्याग करायचा एवढेच साध्य करायचे . ते एकदा का साध्य झाले कि जग स्वप्नवत भासु लागेल . जर आपण स्वत: मध्ये गुंतुन रहात असाल . आणि तोच विचार कायम रहात असेल तर आपण अंतर्मुख झालो असे समजावे . 

प्रारब्धाशी फक्त बहिर्मुख मनाचाच संबंध येतो . अंतर्मुख मनाचा नाही . मनाला आवरुम आत्म्याचा शोध ज्याला घ्यायचा त्याला कोणत्याही अडथळ्यांची भिती वाटत नाही . कधी कधी ह्या अडथळ्यामुळे शोक होईल . पण त्याला माया म्हणणे उचित होणार नाही . कारण ही रामकसोटी आहे . त्यात एका दिवसात सफलता येत नाही . 

आत्मनिष्ठ होण्यासाठी संन्यासाची गरज नाही . विचारांची परिपक्वता शरीराप्रती आसक्ती नष्ट करण्यास पुरेशी आहे . आसक्ती मनात असते . ब्रम्हचर्य शरीराशी संबंधित आहे . शरीराच्या योगे मनाची आसक्ती नष्ट करता येत नाही . 

मात्र संन्यस्त आश्रमातील शिस्तीमुळे अंगी वैराग्य बाणवता येते . पण शरीराच्या सांसारिकाने असे आयुष्य घालविण्यापेक्षा  मनातुन संसाराचा त्याग करावा . अशा प्रकारचा त्याग हाच दिगंबर होण्याचा खरा मार्ग आहे . शरीराने दिगंबर होवुन उपयोग नाही . 

संपर्क : श्री. कैलाशजी जेठे
भ्रमणध्वनी : ९४२१४ ०१०१६ / ८८८८८ ८९५४५

ह्या पोस्टशी संबंधित माहिती लिंक खालीलप्रमाणे...

हाॕटेलाची वास्तु कशी असावी ?


उपहार गृह व गेस्ट लाँजिंग यांमधील वास्तुत फरक असतो. उपहार गृह अथवा रेस्टाॕरंट वर्गात ग्राहक खाद्य + पेय आणि क्लबींगच्या अनुशंघाने येतात पण ओव्हर नाईट स्टे किंवा राहाणे सुविधा नसते. त्यायोगे वास्तु उर्जा + दिशा स्पंदने + शुभकारक योग अबाधीत राहु शकतात. याउलट गेस्ट हाऊस प्रकारच्या हाँटेल्समधे येणाऱ्या ग्राहक वर्गाच्या सुक्ष्म सान्निध्याचा परिणाम त्या वास्तुवर सहज होतो. ज्यात रात्रीच्या शेवटच्या प्रहरातील वेळेत बाधीत ग्राहकांच्या सुक्ष्म नकारात्मक शक्तींचा परस्पर संबंध हाँटेल वास्तुशी अनायासे व सहज होऊन १० - १२ वर्षांच्या उपरांत हाँटेल वास्तु बाधीत होऊ लागते. यासंबंधी निवडक उपाययोजनेसाठी दत्तप्रबोधिनी सेवा ट्रस्ट माध्यमातून अभिलेख प्रकाशित करत आहोत.

अन्न व धान्याचा नाहक क्षय / अपव्यय होऊ नये यासाठी हाँटेलच्या देवघरात वापरल्या जाणाऱ्या संपुर्ण अक्षतांनी अन्नपुर्णा मातेची चांदीच्या मुतीला समापन करावेत जेणेकरुन मुर्तीच्या हातातील धान्यपळी पुर्णपणे पुर्ण अक्षतांनी भरली जाईल. वरील नित्य स्थापना झाल्यावर दररोज एक अन्नपुर्णा मातेची १०८ जपाची माळ फिरावावीत.

उपहार गृह वास्तु शुद्ध कशी ठेवाल ?

शाकाहारी हाँटेलांना अनुसरुन निवडक वास्तु शुद्धी उपाय खालीलप्रमाणे आहेत. 


  • १. अन्न व धान्याचा नाहक क्षय / अपव्यय होऊ नये यासाठी हाँटेलच्या देवघरात वापरल्या जाणाऱ्या संपुर्ण अक्षतांनी अन्नपुर्णा मातेची चांदीच्या मुतीला समापन करावेत जेणेकरुन मुर्तीच्या हातातील धान्यपळी पुर्णपणे पुर्ण अक्षतांनी भरली जाईल. वरील नित्य स्थापना झाल्यावर दररोज एक अन्नपुर्णा मातेची १०८ जपाची माळ फिरावावीत.
  • २. हाँटेलात ग्राहक अथवा ईतर दुसऱ्या कोणत्याही माध्यमातून प्रवेश करणाऱ्या नकारात्मक ऊर्जेचा नायनाट करण्याचा सोपा मार्ग जाणुन घेण्यासाठी दत्तप्रबोधिनी सेवा ट्रस्ट शी संपर्क करावा. 


हाँटेल बांधण्यापुर्वी वास्तु नियोजन कसे कराल ?


  • संबंधीत व्यवसायासाठी वास्तु पुर्वाभिमुख असल्यास हितोपयोगी आहे. 
  • हाॕटेलाचे मुख्यद्वार उत्तर, उत्तर पुर्व अथवा पुर्वेला असायला पाहीजे. दक्षिणेला कधीही असु नये.
  • बिलींग काऊंटर नेहमी उत्तरेला असावेत.
  • स्वयंपाक घर आग्नेय दिशेला असायला पाहीजे. 
  • पाण्याचा साठा व बाल्कनी नेहमी पुर्व किंवा उत्तरेला असावी.
  • धान्य गोदाम साठा पश्चिम व दक्षिण दिशा अनुसरुन करावा.
  • उत्तर पश्चिमदिशेस स्नानगृह शौचालये बनवावीत.
  • एअर कंडिशनर सिस्टिम हाँटेलच्या पश्चिमेला असावेत.
  • विद्युत उपकरणे, ट्रान्सफोर्मर व जनरेटर वगैरे आग्नेय दिशेला असावीत.
  • वाँश बेसीन पश्चिमेस असावेत.
  • हाँटेलाचे उत्तर पुर्व क्षेत्र मोकळे ठेवावेत.
  • मुख्य वास्तुच्या चारही बाजु मोकळ्या ठेवाव्यात.

संपर्क : श्री. कुलदीप निकम
भ्रमणध्वनी : 9619011227

GET FRESH CONTENT DELIVERED BY EMAIL:


FOR JOINING WITH US VISIT: दत्तप्रबोधिनी सभासदत्व माहीती

स्वामीसभासद नोंदणी प्रार्थमिक अर्ज

GET FRESH CONTENT DELIVERED BY EMAIL:


FOR JOINING WITH US VISIT: दत्तप्रबोधिनी सभासदत्व माहीती